21.09.19 AMSTERDAM DIALOGUE : Zed Poinpoin (geboren in Algerije, 1961) Robots 1987 (pre-digitale dialoog) São Paulo-Parijs, 1987 (uitzonderlijk is deze transmissie in het Nederlands)

La nouvelle foire d’Amsterdam s’est déroulée samedi 21 septembre dans un lieu incongru mais fort bien adapté (Le CEC d’Amsterdam Zuidoost).

On y a vu une exposition de portraits de Zed Poinpoin, datant de 1987, époque héroique pré-digitale

Zed Poinpoin (né en Algérie, 1961)
Robots 1987 (Dialogue pre-digital)
São Paulo-Paris, 1987

Encre de chine sur épreuve argentique monochrome, 175×120 mm, signée

Sous le pseudonyme de Zed Poinpoin, ce jeune muraliste français fut un électron libre du mouvement de la Figuration libre entre 1983 et 1993.
Hors des galeries et des musées, à l’instar des autres artistes de sa génération, inspiré par le graffiti (Affichage sauvage, Biennale de Paris – 1985), ils se consacra au graphisme pour différents éditeurs (Exposition, VIA-1987).  En l’espace de 10 ans, entre Barcelone, Milan, Hong-Kong et Montréal où il crée son agence de design, il franchise ses dessins pour différents supports, du textile à l’ameublement, et notamment pour près d’une centaine de maquettes de tapis. Durant une décennie, son travail s’est illustré du dessin à la peinture (expositions principalement en France, au Canada et au Brésil).

Ses formes d’appropriation de différentes surfaces sont marquées par ses qualités de coloriste et par un trait franc d’une grande spontanéité.
Prémonitoire à plusieurs titres, cet ensemble de portraits photographiques brésiliens des années 1950 repris à l’encre de chine en 1987 illustre une corporation de robots avec laquelle l’artiste deviendra singulièrement familier au cours des années suivantes.

Zed Poinpoin (geboren in Algerije, 1961)
Robots 1987 (pre-digitale dialoog)
São Paulo-Parijs, 1987
Inkt uit China op monochrome zilverdruk, gesigneerd

Onder het pseudoniem Zed Poinpoin was deze jonge Franse muralist tussen 1983 en 1993 een vrij elektron van de Vrije Figuratiebeweging.

Buiten de galeries en musea, zoals de andere kunstenaars van zijn generatie, geïnspireerd door graffiti (Affichage sauvage, Biennale de Paris – 1985), wijdden zij zich aan grafisch ontwerp voor verschillende uitgevers (Exposition, VIA-1987).  In tien jaar tijd, tussen Barcelona, Milaan, Hong Kong en Montreal, waar hij zijn ontwerpbureau oprichtte, gaf hij zijn tekeningen in franchise voor verschillende media, van textiel tot meubels, en in het bijzonder voor bijna honderd tapijtmodellen. Zijn werk onderscheidt zich al tien jaar lang van tekenen tot schilderen (tentoonstellingen voornamelijk in Frankrijk, Canada en Brazilië).

Zijn vormen van toe-eigening van verschillende oppervlakken worden gekenmerkt door zijn kwaliteiten als colorist en door een openhartige lijn van grote spontaniteit.

Dit fotografische grup met Braziliaanse portretten uit de jaren vijftig, dat in 1987 in Chinese inkt werd genomen, is een voorgevoel op verschillende niveaus en illustreert een samenwerking van robots waarmee de kunstenaar in de jaren daarna op een unieke manier vertrouwd zal raken.

Les organisateurs ont été fort accueillants et joyeux.


Continuer la lecture de « 21.09.19 AMSTERDAM DIALOGUE : Zed Poinpoin (geboren in Algerije, 1961) Robots 1987 (pre-digitale dialoog) São Paulo-Parijs, 1987 (uitzonderlijk is deze transmissie in het Nederlands) »

12.09.2019 THE BIENNALE DI SENIGALLIA WILL COME BACK IN 2021

The pilot episode of the Biennale di Senigallia took place in May 2019. This experimental project will become sustainable.

Since its invention, photography has played a major role in the development of forensic science, starting with the Bertillonage search for repeat criminology offenders, then the reconstruction of crime scenes, ballistics and the various possibilities offered by macro photography (medium or high “intensity” magnification); continuing to today’s video surveillance and facial recognition techniques.
Since its invention, photography has considerably questioned the jurisprudence and procedures of the law. Without going so far as to speak of a revenge of iconodules, the articles and codes of the whole of Europe must adapt to the emergence of photographic images almost always credited with a high value of temporal truth.
As classical photography disappears from our lives under the pervasive progress of digital technologies, an awareness in various professions and levels of society is bringing together more and more people interested in the study of the history of photography and in particular the material study of photographic objects.
The city of Senigallia is located in Italy, in the Province of the Marche d’Ancona, i. e. in the former papal states on the Adriatic Sea. A recent law passed in the summer of 2018 designated it, for the whole of Italy, as the Città della fotografia, the City of Photography.